Ik was 14 jaar toen ik voor het eerst binnenstapte bij Me On Stage. Er startte toen een nieuwe groep in Veldhoven – de eerste en uiteindelijk ook de laatste. Ik weet het nog goed, ik vond het mega spannend. Zo spannend zelfs, dat ik dagen had waarop ik eigenlijk helemaal niet wilde gaan. Buikpijn van de spanning, twijfels in mijn hoofd en die stem die zei: ‘Kan ik dit wel? Hoor ik hier wel thuis?’ Toch ging ik en juist dat bleek een van de beste keuzes die ik kon maken.
Bij Me On Stage kreeg ik een superleuke rol. Een rol die mij vertrouwen gaf en me liet voelen dat ik er mocht zijn. Dat moment was het begin van iets groters. Me On Stage gaf mij een boost – niet alleen op het podium, maar vooral daarbuiten. Langzaam groeide mijn zelfvertrouwen en kreeg ik een zetje in de goede richting om steeds meer mezelf te durven zijn.
Wat ik het allerleukste vind? Spel. Acteren voelt voor mij als thuiskomen. Daar kan ik echt alles loslaten. Maar waar ik eerst mijn stem liever wat inhield, durf ik die inmiddels ook steeds meer te laten klinken. En ja, tegenwoordig kan ik me ook helemaal geven in een lekker nummer. Die groei had ik nooit verwacht, maar Me On Stage gaf me de ruimte om dat stap voor stap te ontdekken.
Rond 2018, in de periode dat ik mijn studie volgde op het Sint Lucas, begon mijn rol binnen Me On Stage langzaam te veranderen. Ik ging Danaë helpen op kantoor met grafisch vormgeven voor MOSje. Van logo’s en posters voor musicals tot reclame-uitingen en zelfs visuals voor tijdens voorstellingen. Niet veel later kwam daar ook social media bij, het meedenken over content en het maken ervan. Iets wat ik nog steeds met ontzettend veel plezier doe.
En toen kwam die middag in 2021. Danaë belde me met een vraag die ik nooit zal vergeten: “Mila, wil jij bestuurslid worden bij Me On Stage?” Ik hoefde daar eigenlijk geen seconde over na te denken. Mijn antwoord was meteen: “Ja!” Bestuurslid worden voelde als een enorme eer, maar ook als een kans. Een kans om nog meer bij te dragen aan Me On Stage. Om aan Danaë haar zijde te staan en samen met de rest van het bestuur te bouwen aan een stevige, warme basis. Zodat Me On Stage er kan zijn voor al die Mila’s van 14 die het misschien net zo spannend vinden als ik toen deed.
Ik heb zó veel geleerd bij Me On Stage. Natuurlijk over het maken van mooie voorstellingen – inclusief tot diep in de nacht decor bouwen. Over het ontwikkelen van mijn grafische skills. Maar vooral heb ik hier geleerd wie ik ben. Dat ik er mag zijn. Met alles wat ik voel, denk en meebreng. Die boodschap wil ik doorgeven aan alle leerlingen. Dat is ook waar ik me binnen het bestuur altijd met hart en ziel voor inzet.
Veel mensen zien alleen wat er op het podium gebeurt. De voorstellingen, het applaus, maar Me On Stage is zoveel meer dan dat. Wij zijn er voor mensen die misschien het gevoel hebben dat ze nergens bij horen of dat ze er niet toe doen. Bij ons is dat anders. Wij willen een veilige haven zijn. Een plek waar je mag groeien, vallen, ontdekken en weer opstaan.
Regelmatig zie ik mezelf terug in leerlingen. In hun spanning, hun onzekerheid, hun zoektocht. En elke keer denk ik: ‘ik snap je’. Want ooit was ik dat ook. Daarom wil ik dat leerlingen weten dat als je ergens tegenaan loopt, je er niet alleen voor staat. Je mag altijd bij me komen kletsen, sparren of gewoon even je verhaal doen. Me On Stage heeft mij geholpen om mezelf te vinden en als ik daar nu ook maar één leerling bij kan helpen, dan is dat alles waard.